In't honderd

't is de laatste keren altijd wat met mijn kine-afspraken. De vorige keer had hij in zijn agenda een ander uur genoteerd dan op mijn afsprakenkaartje (een half uur eerder), dus stonden we met 2 patiënten tegelijk aan z'n deur.
Daarnet begon hij te lachen als ik binnenkwam: Nu ben jij mis hoor, je moest gisteren komen. Euhh, ik mijn kaartje erbij gehaald en staat daarop di 22/09 (ik ging uit van dinsdag en hij had het genoteerd op 22/09, de maandag). Eigenlijk bekijk ik dat kaartje niet meer, ik ga al sinds ik in januari terug aan het werk ben dinsdag om 16.30. Enfin, hij is zo vriendelijk van me dan om 17.30 nog te behandelen. Hoog tijd dus om te vertrekken !

In de kast

Ik was weer te optimistisch. Ik dacht dat een jaar na mijn crash(je) mijn whiplash wel voldoende hersteld zou zijn om te lopen. Niet dus! Daarnet tijdens de tweede les maar gestopt want elke stap veroorzaakte een pijnlijke steek in mijn rug. Frustrerend. Mijn loopschoenen worden dus terug opgeborgen.

Cobalamine

Sinds een paar weken is de frequentie van mijn kinebezoeken teruggebracht naar tweewekelijks. Hopelijk lukt het om dit zo te houden. Het warme weer van de voorbije dagen zorgt er in ieder geval voor dat ik minder last heb. Vandaag moest ik nog even langs de huisdokter voor een nieuw voorschrift.
Van de gelegenheid dan maar gebruik gemaakt om nog eens te informeren naar het resultaat van het bloedonderzoek dat ik een aantal weken geleden heb laten uitvoeren. Alle waardes zijn perfect met een kleine maar, die van de vitamine B12 ligt op de ondergrens. Geen reden tot paniek maar toch iets om rekening mee te houden. Dan maar gevraagd waarin die vitamine zit, want daar had ik geen flauw idee van: zuivelproducten en rood vlees. Nog maar eens opgebiecht dat ik geen zuivelproducten eet (en dat dat al jaren zo is). Gelukkig zag ze daar geen probleem in (ook al omdat het geen invloed heeft op mijn rode bloedcellen), ik moet er gewoon op letten dat ik wat meer rood vlees eet (dus vanaf nu een steak op tijd en stond).

(Ont)spanning

Voor de tweede keer heeft de kine een tape aangebracht op mijn rug. Vorige keer was het een omgekeerde A, nu is het links van mijn ruggengraat (bijna over de volledige lengte). Drie dagen moet die erop blijven. Hopelijk helpt dat om de spierspanning wat te verminderen want sinds gisteren was het weer erger geworden. Zonder dat er een verklaring voor is.
Nu heb ik trouwens een goed excuus om de komende dagen geen huishoudelijke karweitjes uit te voeren want ik ben toch wel wat beperkt in mijn bewegingen (kwestie van er iets positief in te zien :-)

Glazen bol

De inhoud van het verslag van de medisch expert is zoals verwacht.
...
Uw medische toestand is geconsolideerd vanaf 27.05.2008. Dit betekent dat medische behandelingen geen invloed meer hebben op uw herstel. *zucht* U houdt aan het ongeval wel volgende letsels over:
lichte beperking rotatie en lateroflexie naar links;
gevoelige processus spinosus C5 en linker middorsale costotransversaal gewrichten;
gevoelige linker hals- en schoudergordelspieren.

Deze restletsels hebben echter geen invloed op uw arbeidsgeschiktheid.
...

Klinkt toch indrukwekkend nietwaar. Het komt erop neer dat ik vanaf nu mijn wekelijkse bezoekjes aan de Sam zelf moet betalen. En als ik het daar niet mee eens ben, kan ik een argumentatie indienen en naar de arbeidsrechtbank stappen.

Medisch expert

Om 11 uur STIPT (zo stond het op de brief) werd ik verwacht bij de controledokter van de verzekering. Voor dit arbeidsongeval was het de tweede keer dat hij me wou zien en mijn vorig bezoek was niet echt een succes. Ik had me voorgenomen om beleefd maar kordaat te antwoorden als hij weer één van z'n 'geweldige' uitspraken deed.
Maar deze keer was hij een klein beetje vriendelijker, en dat komt gewoon omdat er ondertussen meer verslagen zijn van een specialist (hoewel de bezoekjes aan de kine me meer vooruit helpen dan de bezoekjes aan haar). Toch heeft hij zeker een keer of 5 herhaald dat pijn, hoe erg die ook is, geen reden is om niet te werken. Ik heb hem dan gevraagd wat voor zin het heeft te gaan werken als je je toch absoluut niet kan concentreren, als je alleen maar kan denken hoe kom ik deze dag door. Het enige wat ik als antwoord kreeg: ja concentratiestoornissen, dat kan wel bij een whiplash.
Afwachten wat er in het verslag zal staan: hij zei wel dat hij ging vermelden dat verdere manuele therapie aangewezen is. Waarschijnlijk willen ze het dossier afsluiten. Dat heeft hij ook een aantal keer herhaald: mevrouw dat betekent niet dat u geen last meer heeft (want er is duidelijk nog altijd veel hypertonie in de spieren en een blokkage hier en daar en dat zal nog even duren) maar dan stellen we vast hoeveel het blijvend economisch verlies is.

Loon naar (niet) werken

Er is weer een discussie met mijn werkgever: over mijn loon van september en oktober (dat ze gedeeltelijk teruggevorderd hebben owv mijn arbeidsongeval) en over de variabele verloning van 2007 (waar ze onterecht mijn afwezigheid als niet-gelijkgestelde dagen hebben meegerekend). Ondertussen zijn ze me al een serieuze som schuldig (lees: iets waar je een hele mooie reis zou van kunnen maken, of een aantal projecten in je huis zou kunnen voor laten uitvoeren).
Als uitleg krijg ik dat mijn dossier een dossier is met een aantal uitzonderlijke situaties (het moet weer lukken natuurlijk). Maar ondertussen kan ik maar wachten op mijn centen. En ze hebben nog geen idee wanneer ze gaan weten hoe het er nu mee zit. Frustrerend...

Jing Luo

Mijn bezoekjes aan de kine zijn leerrijk. Zo heb ik vandaag vernomen dat mijn klachten zich lokaliseren op de blaasmeridiaan. Uiteraard was ik nieuwsgierig wat een google-zoekopdracht me zou opleveren aan info hierover.
De korte werkweek en het warme weer zijn goed voor mij. Vandaag was er maar één wervel geblokkeerd. Wow! Huiswerk van deze week: met mijn rug in de zon zitten.

Misleiding

Volgens de kine gaat het objectief gezien beter met mijn spieren: de spanning is na al die maanden eindelijk minder. Maar toch blijft het naar mijn gevoel hetzelfde. Mijn hersens hebben nog niet door dat het beter gaat. Blijkbaar gebeurt dat soms nog bij klachten die zo lang aanhouden. Nog meer geduld hebben dus...

Opvolging

Vandaag nog eens langs de huisdokter gepasseerd voor controle van mijn whiplash. Er is geen vooruitgang meer in te bespeuren. Grr... De reden van het bezoek was het 'attest van genezing' dat de verzekering verwacht. Maar op dit moment is er nog geen sprake van genezing en wordt het restletsel dus nog niet bepaald.

Hardnekkig

De loopmicrobe blijft aanwezig in mijn vriendenkring. Op dit moment loopt er eentje de halve marathon in Veltem, morgen staan ze met een drietal aan de start van de 10 miles in Antwerpen. Goed bezig allemaal!
En eind mei lopen ze de 20 kilometer van Brussel. Eentje laat zich sponsoren om geld in te zamelen voor kom op tegen kanker. Dan kan je toch niet anders dan haar steunen. Misschien zak ik wel af naar onze hoofdstad om ze aan te moedigen.
En zelfs de kids ontsnappen er niet aan. Er zijn er die al start-to-runnen of een play-to-run volgen. Een echte epidemie is het :-)
Spijtig dat ik nog niet terug kan beginnen lopen. Afwachten hoe mijn whiplash de komende maanden evolueert.

Vakantieplannen

Het zal wel iets te maken hebben met het weer van de laatste dagen, maar ik krijg regelmatig de vraag naar mijn vakantieplannen. Veel ligt er nog niet vast: in het voorjaar een tweedaagse naar de efteling en in het najaar een lang weekend naar centerparcs. En voor de rest is er nog niks geboekt. Ik was graag dit jaar naar de States getrokken (de dollar staat toch wel echt laag) maar met mijn whiplash is zo'n lange vlucht geen goed idee. Dus ben ik nog aan het nadenken wat ik met mijn 8 (je leest het goed acht :-) weken verlof ga doen.
Als het binnenkort de eerste mooie lentedagen zijn, is de kans groot dat ik niet achter mijn bureau bij KBC zit.

Massage

De massage deed ongelofelijk deugd (en ook het 'kraken' waardoor de blokkages weer (even) weg zijn)! Een mens zou dat gewoon kunnen worden om zo een paar keer per week onder handen genomen te worden.

Eigen schuld

Ik had het kunnen weten dat mijn nek en rug zo'n dagje kuisen niet aan zouden kunnen. Amai, vannacht toch wel wat nachtrust gemist door de pijn. Vanmorgen dan al maar een kwartiertje voor mijn infraroodlamp gezeten. Dat wordt weer een aantal dagen aftellen tot ik naar de kine ga voor mijn massage (tenzij ik ondertussen ergens anders eentje kan krijgen natuurlijk ;-) Eén ding is zeker: een carrière-wijziging naar kuisvrouw zal ik nooit moeten overwegen :-)
Ik zal me vandaag kalm moeten houden in 'Plopsaland Indoor'.

Wat een dag!

Vanmorgen was het prijs: ongeval op de E314, waarschijnlijk was het net gebeurd voor dat ik de autosnelweg opreed. Gevolg in plaats van de gebruikelijke 25 minuten een rit van 50 minuten.

Na het werk even langs de post om een aangetekende zending op te halen. Mijn vermoeden werd bevestigd: electrabel. Ingebrekestelling voor dat laatste factuur dat ik niet betaald heb. Dan maar ineens gebruik gemaakt van het feit dat je in de post ook terecht kan met je electrabel vragen. Het mag gezegd worden: het was een vriendelijke dame. Zij wist me te vertellen dat dit factuur nog moet betaald worden omdat dit terug verrekend is met de eindafrekening die ik heb gekregen. Terug thuis dit even nagekeken en dat kan wel kloppen. Dus aan dit verhaal zal een einde komen :-)

En wat vond ik in mijn brievenbus: de adviserende geneesheer van de verzekering heeft zijn mening herzien en mijn arbeidsongeschiktheid wordt tem 31/12 erkend als gevolg van het arbeidsongeval. Eindelijk zien ze in dat ik niet voor mijn plezier hier 3,5 maanden thuis heb gezeten. Zo zie je maar dat je je niet moet laten doen door die verzekeringen!

Huiswerk

Gisteren thuis gekomen van de kinesist met huiswerk: nieuwe oefeningen die ik dagelijks moet uitvoeren om zo mijn spieren te versterken. Gisteren de eerste keer de volledige reeks afgewerkt en ik voel het, mijn buikspieren voelen nogal stijf aan. Dat zal wel beteren zeker!

Zalig

Hebben jullie ook zo genoten van het zonnetje? Zaaaaaaalig! Vrijdag had ik een snipperdag, dus ben ik de voorbije 3 dagen redelijk wat buiten geweest. Vrijdag een kort wandelingetje (zo'n 6 km), gisteren een fietstochtje (de eerste keer sinds mijn whiplash) en vandaag dan een echte wandeling in St. Joris Winge, mijn teller is gestopt op 11,69 km of 15799 stappen. Nu nog even genieten van een rustige zondagavond om er morgen terug in te vliegen op het werk.
De toestand van mijn nek/rug blijft hetzelfde, 'k zal het wel vermelden als er voor- of achteruitgang is.

Week 5

Zondagnamiddag, hoog tijd dus om een update te geven van de voorbije week. In mijn whiplash zit geen evolutie (niet positief maar ook niet negatief... dus dat is misschien dan toch nog niet zo slecht). Ik heb de virussen die de laatste weken rondvliegen op het werk niet aan me laten voorbij gaan dus zit ik de laatste dagen serieus wat te snotteren. Straks toch maar eens dampen met kamille.
Dit weekend elke dag een kleine wandeling hier in de buurt gemaakt. In totaal goed voor 12906 stappen of 9,55 km.

Week 4

Nee, ik ben geen week overgeslagen maar volgens de kalender is dit week 4. Het was zwaar, vooral de eerste dagen heb ik serieus afgezien: constant vrij veel pijn. Maar dankzij de goede zorgen van mijn kinesist is het nu beter. Hopelijk blijft het zo. Nu eerst nog genieten van het weekend en mijn batterijen terug opladen en dan op naar week 5.

BTW, dit is mijn eerste blog via mijn nieuwe dommelaccount. De overgang is dus feilloos verlopen. Tot nu toe een aanrader!

Lastig

De voorbije dagen (en nachten) redelijk veel pijn gehad. De kine zei daarnet dat ik toch wel lastige klachten had (en dat de spieren weer heel hypertoon waren). Bij mijn eerste bezoek dacht hij dat ik na 5 beurten terug in orde zou zijn, ondertussen heeft hij me al 40 keer onder handen genomen. En het einde is nog niet in zicht.